Dodaj komentarz

Analiza paszkwilu Patlewicza autorstwa dra Rafała Brzeskiego

Kopia wyroku w sprawie rewizyjnej Kosseckiego, Górnego i innych z maja 1964 (pdf) Niniejszy dokument załączamy w nawiązaniu do fałszywych informacji, które rozpowszechnia paszkwilant, a poniżej zamieszczamy analizę dr Rafała Brzeskiego.

Rafał Brzeski

Analiza materiału video opublikowanego pod adresem

https://www.youtube.com/watch?v=ufcK5iAS9SI

Osobnik A, jak się wydaje autor materiału, postawił tezę, że osobnik B współpracował w latach 1960. ze Służbą Bezpieczeństwa działając na szkodę bliżej nieokreślonej liczby osób. Na poparcie swojej tezy osobnik A przedstawia wybiórcze i niepełne dokumenty Ministerstwa Spraw Wewnętrznych pochodzące z archiwum Instytutu Pamięci Narodowej oraz świadka – osobnika C.

Już na wstępie osobnik A określił osobnika B jako „agenta”, co ma pożądane w publicystyce zabarwienie negatywne, ale jest błędem merytorycznym, bowiem osobnik B będąc obywatelem polskim z definicji nie mógł być agentem instytucji podlegających MSW. Dla rodzimej służby agentem jest wyłącznie obywatel obcego państwa.

W materiale video brak informacji na rzecz jakiej instytucji wchodzącej w skład MSW miał działać osobnik B. Na podstawie niepełnych dokumentów można najwyżej domniemywać, że na rzecz wydziału IV Departamentu III MSW.

W trakcie ponad 22 minutowego materiału pada stwierdzenie osobnika A, że zachował się wpis ewidencyjny świadczący, że osobnik B był współpracownikiem MSW, ale wpisu tego w materiale nie okazano.

Osobnik A twierdzi, że osobnik B był tajnym współpracownikiem MSW gdyż posługiwał się pseudonimami „X” oraz „Rybak” i na dowód przedstawia pismo IPN. W materiale video przedstawiono okładki teczek pracy TW „X” („Rybak”), ale z przedstawionych dokumentów MSW nie wynika jednoznacznie, że „X” oraz „Rybak” to osobnik B. Z treści dokumentów sygnowanych „X” można domniemywać, że informator „X” mógł obracać się w tym samym środowisku co osobnik B, ale brak jednoznacznego potwierdzenia. Potwierdza to ogólnie osobnik C, ale nie przedstawia niepodważalnych argumentów.

Dokumentów sygnowanych pseudonimem „Rybak” w materiale video nie przedstawiono. Przedstawiono tylko okładkę teczki pracy „czynnego” współpracownika „Rybak”.

Z przedstawionych okładek teczek można domniemywać, że pseudonim „Rybak” został nadany później niż pseudonim „X”.

W materiale video nie podano kiedy „X” został zwerbowany jako współpracownik MSW, na jakiej podstawie został zwerbowany, nie przedstawiono jego zobowiązania do współpracy. Z pieczątki na okładce teczki pracy tajnego współpracownika „X” można wnosić, że został zarejestrowany 7 stycznia 1963 roku co koresponduje z tą samą datę założenia teczki. Z datą 7 stycznia 1963 roku kolidują natomiast dwa dokumenty przywołane w materiale video, a mianowicie nie datowany rękopis oraz datowana na 20 grudnia 1962 roku jego maszynopisowa kopia, a także datowana na 4 stycznia 1963 roku rękopisowa informacja sygnowana „X”. Materiał video nie wyjaśnia tej sprzeczności dat.

W materiale video nie podano jak długo trwała współpraca „X” („Rybak”) z MSW. Z zaprezentowanych dokumentów można domniemywać, że co najmniej do stycznia 1966 roku. Nie podano również jak współpraca została rozwiązana.

Brak też w materiale video wyjaśnienia dlaczego zaprezentowany w nim dokument zatytułowany „Doniesienie” i datowany na 5 listopada 1963 r. był początkowo 295 kartą w teczce a później stał się 307 kartą, co świadczy, że do zbioru teczki dołączono później niż 5 listopada 12 kart dokumentów datowanych przed 5 listopada 1963 r.

Osobnik A stwierdza w materiale video, że „nie stanowi najmniejszego problemu” udowodnienie, że rękopiśmienne dokumenty są dziełem osobnika B. Podobnego zdania jest osobnik C. Brak jednak w materiale analizy grafologicznej.

Zaprezentowane w materiale video skorowidze nazwisk z teczek pracy, co jak sugeruje osobnik A ma świadczyć o rozmiarach donosicielskiej działalności osobnika B, są przewidzianymi procedurami archiwów MSW indeksami nazwisk wszystkich osób wymienionych, czyli jak to określano „przechodzących”, w dokumentach znajdujących się w danej teczce. Nie mogą zatem stanowić świadectwa krzywd wyrządzonych informacjami osobnika B. Podobnie nie jest świadectwem krzywd zbiór pism przewodnich do kopii dokumentów znajdujących się w teczkach przekazywanych różnym jednostkom organizacyjnym MSW.

Podsumowując, jak się wydaje w zamierzeniu osobnika A zaprezentowany materiał video miał mieć charakter dokumentalny, ale z uwagi na wysoce pejoratywną warstwę semantyczną oraz liczne etykiety można ten materiał uznać za publicystykę o charakterze paszkwilu.

Niezrozumiały jest cel przygotowania i opublikowania rzeczonego materiału video. Przy swoich ułomnościach merytorycznych nie poszerza on zasobu wiedzy, co potwierdzają między innymi słowa i zachowanie osobnika C. Niewykluczone, że publikacja materiału jest elementem obecnej w internecie licytacji „polskich patriotów”, „prawdziwych polskich patriotów” oraz „tradycyjnych polskich patriotów”, która to licytacja stanowi wspaniały materiał wyjściowy dla dywersji rosyjskich agend wojny informacyjnej.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: